دیپلومات امریکایی: امریکا افغانستان را از اولویتهای سیاست خارجی خود کنار گذاشته است
اسمیت میگوید پایان جنگ و آرامش نسبی کنونی افغانستان، برخی استدلالهای زمان جنگ را زیر سوال برده است. بسیاری از نگرانیهای مطرحشده در سال ۲۰۲۱، از گسترش جهادگرایی و بیثباتی آسیای مرکزی گرفته تا مهاجرت گسترده شهروندان افغانستان به اروپا، به آن گستردهگی تحقق نیافت. با این حال، روابط تالبان با القاعده همچنان نگرانیآور است؛ هرچند میلر معتقد است القاعده پیش از خروج امریکا بسیار تضعیف شده بود و احیای آن لزوما به سود تالبان نیست.
تالبان همچنین با داعش خراسان درگیرند و گزارشهایی دربارهی همکاری محدود آنان با امریکا در مبارزه با تروریسم منتشر شده، هرچند جزئیات آن روشن نیست.
بهگفتهی این دو تحلیلگر، ادارهی تالبان در کنار کنترل شدید اجتماعی، با مشکلات جدی اقتصادی روبهرو است. میلر افغانستان را از نظر محدودیتهای اعمالشده بر زنان و دختران، یکی از سرکوبگرترین نظامهای جهان میداند و هشدار میدهد محرومیت زنان از آموزش و کار در آینده به کمبود داکتران و متخصصان زن منجر خواهد شد.
اسمیت نیز میگوید پس از بازگشت تالبان حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد اقتصاد کشور از بین رفت و اگرچه اقتصاد اندکی بهبود یافته، ورود سالانه حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار نفر به بازار کار، بازگشت مهاجران و ادامهی فقر و گرسنگی فشارها را افزایش داده است. او همچنین از انتقامگیریهای اولیه تالبان علیه مرتبطان حکومت پیشین و سپس کاهش این روند و جذب شماری از کارمندان حکومت سابق در ادارههای کنونی تالبان یاد کرده است.
میلر یکی از اشتباهات اساسی امریکا را تصمیم به سرنگونی تالبان در سال ۲۰۰۱ و سپس پذیرفتن مسئولیت ایجاد حکومت جدید میداند. او معتقد است واشنگتن میتوانست تمرکز خود را بر القاعده حفظ کند و در سالهای قدرت بیشتر، برای یک توافق سیاسی جدیتر تلاش کند.
به باور او، سیاست امریکا در برابر پاکستان نیز بر انتظار غیرواقعبینانه از تغییر منافع راهبردی اسلامآباد استوار بود و فساد گسترده در حکومت پیشین نیز مشروعیت آن را کاهش داد. میلر توافق دوحه را عمدتا به سود تالبان میداند و میگوید واشنگتن خروج را بیشتر با تالبان هماهنگ کرد و حکومت پیشین را برای فروپاشی آماده نساخت؛ اسمیت نیز میگوید سرعت سقوط حکومت، حتی برخی مذاکرهکنندگان تالبان را غافلگیر کرد.
این دو تحلیلگر در مورد آینده افغانستان معتقدند اختلافاتی میان مقامهای تالبان و حلقه مذهبی نزدیک به هبتالله آخندزاده وجود دارد؛ اما نگرانی از انشعاب مانع تبدیلشدن این اختلافها به رویارویی آشکار شده است. میلر به رسمیتشناختن تالبان از سوی امریکا را بعید؛ اما همکاری محدود بر سر منافع مشترک را ممکن میداند. از نگاه او، محتملترین سناریو ادامهی وضعیت کنونی است؛ یعنی تالبان در قدرت بمانند؛ اما افغانستان همچنان فقیر و آسیبپذیر باشد. تغییر رهبری میتواند زمینه تحول را فراهم کند، ولی تضمینی وجود ندارد که رهبر بعدی سیاست متفاوت و معتدلتری در پیش بگیرد.
لورل میلر، دیپلمات پیشین امریکایی، و گریم اسمیت، تحلیلگر پیشین گروه بینالمللی بحران، در پادکست «افغانستان پس از امریکا» در مجله فارن افرز گفتهاند که افغانستان پس از خروج نیروهای امریکایی، بهسرعت از اولویت سیاست خارجی واشنگتن کنار رفت. به باور آنان، این بیتوجهی باعث شده ارزیابی تصمیمها و اشتباهات امریکا در دو دهه حضور نظامی در افغانستان دشوار شود. میلر میگوید واشنگتن برای سالها هزینه مالی و انسانی زیادی صرف حمایت از حکومت پیشین، ایجاد نیروهای امنیتی و مبارزه با تروریسم کرد؛ اما اکنون پرسشهایی دربارهی ضرورت و میزان این هزینهها مطرح است.
ilaha
اخبار دیگر
کامنت خود را بنویسید Cancel reply
درباره ما
آدرس
2933 41k سرک
لندن, کانادا
شماره تماس
+1 (825) 973-2079
[email protected]
اخبار نامه
تویت ها معروف
-
By EXTV - Exile TV https://twitter.com/ExileTVNetwork/status/1677697848232517632hace 3 años
کامنت ها